Puur afzien en genieten hand in hand tijdens WK triatlon in Marbella

IJSSELMUIDEN – “Het wordt niet mijn wedstrijd.” De 62-jarige Kees van de Wetering laat de opmerking redelijk abrupt vallen in een interview over zijn deelname aan het wereldkampioenschap triatlon volgende maand bij de masters (60 tot en met 64 jaar). Bijna als een anticlimax in de aanloop naar de hamvraag op welke eindklassering hij hoopt. Wat volgt, is een lach. De IJsselmuidenaar weet dat hij als relatief massieve sportman op het bergachtige parcours in Marbella niet in het voordeel is. “Je moet wel realistisch zijn, toch?” Dat hij deelneemt, is echter al een hoogtepunt op zich.

Daarbij: geen topklassering is nog geen streep door de ambitie om tot de beteren te horen. Van de Wetering: “Ik weet dat de zestig kilo wegende mannen uit bijvoorbeeld Zuid-Amerika of Azië mij op de fiets voorbijgaan. Bij het zwemmen krijgt niemand van mij een plek cadeau en bij het lopen al helemaal niet”, klinkt het strijdvaardig. De triatleet voegt eraan toe: “Als ik op de 36e plek lig maar toch nog 35e kan worden, zal ik daar werkelijk alles aan doen.” Een plek bij de beste veertig topfitte atleten in een deelnemersveld van naar verwachting 160 triatleten is allesbehalve slecht.

Het neemt niet weg dat Van de Wetering het beste gedijt op de vlakte. “Het parcours in Marbella kent 1.800 zogenoemde hoogtemeters en is daarbij echt steil. In Poznan, waar ik eerste werd en mijn slot pakte voor het WK, zijn dat er slechts tweehonderd. Op zo’n traject kan ik mijn kracht en explosiviteit kwijt.”

Van de Wetering kijkt met veel plezier terug op Poznan. Niet alleen vanwege de winst, maar ook omdat alles zo lekker ging. “Het zwemmen ging al meteen goed. Vaak heb je na de eerste tweehonderd meter al wel een idee of het een goede dag wordt. Dat bleek het geval. Het tweede onderdeel, het fietsen, ging eveneens heel goed en dat geldt ook voor het lopen, wat van origine mijn beste onderdeel is. Inmiddels houd ik overigens van alle drie de onderdelen. Tijdens het lopen ga ik nog heel veel mensen voorbij. Sommigen, die alles hebben gegeven tijdens het fietsen, kun je bijna letterlijk oprapen.”

De winst in Polen dateert al van meer dan een jaar geleden. Dat Van de Wetering zich zo vroeg kwalificeerde, ziet hij als een groot voordeel. “Wat het vooral betekent, is dat je niet meer op de kalender hoeft te kijken welke wedstrijden je per se wilt lopen omdat daar kansen liggen, en welke juist niet. Daardoor ben je helemaal vrij in je keuzes en de voorbereiding.” Op de vraag in hoeverre het ook een nadeel kan zijn qua verleiding om te verslappen, antwoordt Van de Wetering: “Dat is totaal niet aan de orde. Als sporter wil je elke wedstrijd het beste resultaat.”

Genietend van de voorbereiding en toch ook intensief trainend, bleef Van de Wetering redelijk gevrijwaard van blessures. Hij profiteert van het feit dat hij gezegend is met een sterk lichaam. Ga maar na: bij heel wat mannen boven de vijftig, en zeker ook boven de zestig, begint het af en toe toch wel te piepen en te kraken. Niet alleen duurt het herstel langer, ook de kans op blessures neemt toe. Hoewel Van de Wetering niet meer zo sterk is als twintig jaar geleden, is zijn fysiek nog altijd indrukwekkend. “Het is niet omdat ik mezelf heb gespaard, want dat heb ik eigenlijk nooit gedaan. Wel heb ik, denk ik, altijd verstandig getraind en geluisterd naar mijn lichaam.”

Als het aankomt op trainen, legt Van de Wetering met zo’n zeventien uur per week veel discipline aan de dag. Daarnaast zit er een logische opbouw in het trainingsschema gedurende het jaar. Al vijf jaar is Marcel Gierman zijn trainer en coach. Dat Gierman weet wat hij doet, blijkt wel uit het feit dat er van ‘zijn triatleten’ veertien aan de start verschijnen onder de Spaanse zon.

Van de Wetering zal daarnaast nog een oude bekende ontmoeten. In Peru wist de IJsselmuidenaar als eerste te finishen, net voor een Argentijn. Van de Wetering: “Deze man kwam na afloop van de triatlon naar mij toe om te vragen of ik een slot zou opeisen. ‘Die heb ik al,’ antwoordde ik, wat betekende dat hij zich had geplaatst. Ik heb zelden iemand zo blij gezien.” Van de Wetering zelf wist verder in de achterliggende periode ook nog een tweede plek te halen op het NK halve triatlon en werd derde op de triatlon in Epe.

Het is die passie voor de sport die veel triatleten kenmerkt. In Marbella zal dat helemaal het geval zijn. Van de Wetering besluit: “De organisatie van de Ironman weet als geen ander hoe ze moeten uitpakken. Een WK is echter de overtreffende trap; een happening op zich.”