
De dans zit in het hoofd en lichaam: CGV Wilhelmina leeft toe naar het NK
KAMPEN – “De dans zit goed in het lichaam en in het hoofd. Dat brengt rust en maakt dat het automatisch gaat, in plaats van dat je bezig bent met wat er na de volgende tel gebeurt.” Aan het woord is trainster Nicole Starreveld van CGV Wilhelmina, die zich met haar groep C20 en ouder plaatste voor het Nederlands kampioenschap jazzdans later dit jaar. Dat gebeurde tijdens een voorronde in Zwolle, waar namens CGV Wilhelmina ook de B-groep 16 tot en met 20 jaar zich plaatste.
Beide teams eindigden landelijk als tweede. De vereniging kijkt sowieso terug op een geslaagde voorronde. De Jong Talent Selectie 9 tot en met 13 jaar en Tienerselectie 9 tot en met 13 jaar werden vierde en de Jeugdselectie 13 tot en met 16 jaar werd tweede. De oudere jeugdselecties plaatsten zich dus zelfs voor het NK en dat schept verwachtingen. Starreveld: “Maar het blijft een jurysport. We hebben ons eerder als tweede geplaatst voor een NK en toen toch naast een podiumplek gegrepen. We willen allereerst onze dans heel goed uitvoeren, maar hopen nu toch wel op een podium.” Vanzelfsprekend is dat dus zeker niet. De dansgroepen van CGV Wilhelmina timmeren al jaren stevig aan de weg, maar het was pas in 2022 dat zich voor het eerst een team plaatste. Dat was met de groep C 13 tot en met 16 jaar, onder leiding van Daniëlle van den Berg, die toen nog op C-niveau danste. Een niveau hoger, in de B-klasse, bleek het echter tijd en noeste arbeid te kosten om weer op NK-niveau te komen. Ditmaal staat CGV Wilhelmina er dus weer. Over de B-Groep 16 tot en met 20 jaar zegt Starreveld: “Sinds de groep na het NK in 2022 in de B-categorie is gaan dansen, is het hard werken geweest. De groep is ontzettend getalenteerd en gedreven en dat heeft geloond met een mooie eerste plek op de voorrondes, waarmee ze landelijk tweede staan.” Voor haar eigen team C20 en ouder heeft Starreveld een dans bedacht op de muziek van het Nederlandse nummer ‘Maar niet met jou erbij’. Het gaat over het stemmetje in je hoofd dat kritiek levert op jezelf. Het stemmetje dat zegt om iets niet te doen of om iets niet leuk te vinden. Vervolgens ontvouwt zich een strijd tussen de persoon die iets wil en het stemmetje dat remt. Het nummer gaat van rustig naar intens en weer terug, maar is bovenal positief: de hoofdpersoon accepteert het bang zijn en bevrijdt zichzelf uiteindelijk van de interne criticaster.
De choreografie staat, maar is op sommige punten toch weer aangepast. Starreveld noemt als voorbeeld een moment in de dans waarin de meiden naar haar idee te dicht bij elkaar stonden. “Er zijn vier rijen waarbij de voorste twee stappen naar voren doen en de achterste stappen naar achteren. Ik heb de voorste en de achterste rij gevraagd de passen groter te maken, waardoor de groep meer uitwaaiert. Een aanpassing doe ik om het optisch mooier te maken, of omdat het beter dansbaar wordt voor de meiden.” In dat alles durft Starreveld ook risico te nemen, zij het met beleid. Want bijvoorbeeld een techniek inpassen uit de hogere B-klasse leidt niet automatisch tot meer punten. Wat betreft de choreografie heeft het team van de danscoach echter wel opwaarderingspunten gekregen van de jury. “Dat was wel heel mooi. Eerlijk gezegd zag ik het ook niet echt aankomen. De punten hebben we gekregen voor de variatie in de sprongen en daaruit blijkt dat de jury het kan waarderen als je niet alleen op safe speelt.”
Verder gaf de jury ook nog verbeterpunten, iets wat tijdens de oefenwedstrijden niet meer gebeurt. De tips zitten op het vlak van techniek, bijvoorbeeld hoe je beter draait op je tenen. CGV Wilhelmina heeft nog de tijd om de dansen te finetunen. Waar dat toe leidt, zal blijken op het NK in juni dit jaar.